Chociaż wiele rodzajów transportu odbywa się po bezdrożach i z autostradą niewiele ma wspólnego to i tak większość przewozów dokonywana jest po drogach. Ostatecznie trucking to „transport drogowy” - jaka by ta droga nie była.

Pisaliśmy już o Drodze Burmańskiej i będziemy ten temat kontynuować przedstawiając różne drogi – te słynne, historyczne i te mało albo w ogóle nieznane, które mimo wszystko spełniają swoją rolę i służą różnym wspólnotom.

Dziś o „najdłuższym highwayu świata”, który wcale nie jest długi ale jazda po nim może się nam wydawać jakby trwała bez końca.

Ten highway to Pustynna Droga Tarim czy Tarim Desert Highway. 552 kilometry ciągnące się przez diabelską pustynię Taklamakan w chińskiej prowincji Xinjiang. Łączy miasta Luntai i Minfeng i ogromna jej część – przeszło 440 kilometrów prowadzi przez kompletnie niezamieszkany teren pustyni wędrujących wydm, przerażających różnic temperatury i ciągłych miraży.

Tę samotną drogę budowano zaledwie dwa lata – pomiędzy 1993 i 95 rokiem w odpowiedzi na potrzeby gwałtownie rozbudowujących się instalacji wydobywczych ropy naftowej. Tak jak przy wielu innych okazjach – pojawienie się ropy było motorem budowy infrastruktury, która w ostatecznym rozrachunku służyła i innym.

Tarim Highway biegnie – jak wspomniałem – przez „tańczące” i „pływające” wydmy, które cały czas zmieniają krajobraz. Żeby zabezpieczyć przed nimi highway stworzono wzdłuż niego zieloną zaporę, która powstrzymuje atak pustyni. „Zapora” to może za dużo powiedziane ale po obu stronach szosy zasadzono szpalery roślin i krzewów, które ogromnymi nakładami utrzymuje się przy życiu. To jest naturalnie niska roślinność. Ma ciekawą właściwość, że „żywi się” słoną albo może słonawą wodą. To zasolenie nie jest duże ale tylko taka woda była dostępna do zasilania systemu irygacyjnego, który zbudowano wzdłuż Tarim Desert Highway. Zielone zapory wymagają nieustannej pielęgnacji i kultywacji bo w przeciwnym razie Taklamakan „zjadłby ją” w mgnieniu oka. Setki robotników i robotnic opiekuje się nimi.

Wygląda na to, że gatunki zasadzonych tam traw i krzewów, które mogą współżyć z surowymi warunkami pustyni i pić słoną wodę są jakąś mutacją wyhodowaną dla takich właśnie potrzeb ale brak na ten temat bliższych informacji.

Truck-stopy? Chyba raczej nie! Są domy dla ogrodników, parę restauracji i bodaj dwie czy trzy stacje z paliwem ale poza tym jadąc na Tarim Highway trzeba się przygotować na dłuuugą trasę! Ostatecznie nazywają go Najdłuższym Highwayem Świata!